۲۲ دي ۱۳۸۷ تنها روزنامه انعکاس دهنده نسبی مواضع طیف حامیان حجت‌الاسلام والمسملین سیدمحمدخاتمی از او درخواست کرد که در انتخابات شرکت نکند.

در یادداشت "خاتمی نیاید" روزنامه اعتماد که به مدیر مسوولی الیاس حضرتی از اعضای حزب اعتمادملی منتشر می‌شود، آمده است:

خاتمي نيايد
انور ايران زاده

آقاي سيدمحمد خاتمي که دو دوره چهارساله ( جمعاً هشت سال) رئيس جمهور يا به قولي رئيس قوه مجريه و رئيس دولت بود انساني مومن، معتقد به اصول و موازين اسلامي و انساني و در مجموع شخصيتي محترم، شريف و قابل اعتماد است و بدون ترديد صحبت هايي که درباره ورود يا عدم ورود وي به ميدان انتخابات رياست جمهوري و کانديدا شدن يا نشدن ايشان جريان دارد و بيش از پيش موجبات جلب توجه به مساله انتخابات را فراهم کرده، هرچند معلوم نيست شخص وي علاقه و تمايلي به شرکت در مبارزات انتخاباتي داشته باشد ولي به هر حال آنان که حساسيت هاي خاصي نسبت به انتخابات رياست جمهوري در سال آتي دارند، طبعاً در مورد کانديداتوري شخصيت هايي چون آقاي خاتمي يا آقاي ميرحسين موسوي و ديگران نمي توانند بي تفاوت مانده اظهارنظري نکنند. در چند ماهه اخير که بحث انتخابات بالا گرفته نام آقاي خاتمي پررنگ تر به نظر مي رسد و اساساً شايد تنها شخصيتي است که در مورد شرکت يا عدم شرکت وي در انتخابات بحث و جدل هاي زيادي درگرفته است و روش آقاي خاتمي هم در برخورد با اين بحث و جدل ها خود به نوعي موجبات گرم کردن به اصطلاح تنور انتخابات را فراهم کرده است، من شخصاً براي آقاي خاتمي احترام قائل بوده و هستم. ايشان را در حد يک فيلسوف انسان دوست و آگاه، معتبر مي دانم بنابراين هيچ گاه از وي توقع و انتظار نداشتم چونان سياستمداري زيرک و کارکشته در ميدان سياست و رياست جولان بدهد که اين ظاهراً کار او نيست، اما به هر تقدير به دلايلي که همه ما مي دانيم ايشان در انتخابات رياست جمهوري (سال76) با آرايي که در تاريخ کشور ما بي سابقه بود يعني با بيش از 20 ميليون راي برنده شد و بر کرسي رياست جمهوري نشست. فکرش را بکنيد فيلسوفي آگاه و انسان دوست ناگهان خود را در دنيايي ببيند که با اخلاق و فلسفه انساني، فرهنگي و ضوابط منطقي و اصولي (به خاطر حفظ منافع) کاملاً بيگانه بوده. در اين دنيا و هر آنچه وجود دارد سياست و سياست بازي است و بس“، و عجيب اين است که متن استعفا نامه هاي خاتمي از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي خود گوياي تلقي و برداشت ذهني و عاطفي، اخلاقي و فلسفي وي از مديريت و سياست بود“ اخيراً (چند روز قبل) آقاي خاتمي در دانشگاه ديداري با دانشجويان داشت که مشروح سخنان وي را در اين نشست، در روزنامه اعتماد مورخ26/9/87، به دقت مطالعه کردم آن هم نه يک بار بلکه حداقل سه بار...، تعجب کردم، واقعاً بسيار تعجب کردم که ديدم و خواندم آقاي خاتمي چنان ماهرانه، با کلي گويي و از اين شاخه به آن شاخه پريدن ها سخناني گفته است که نشان مي دهد برخلاف تصور من، ايشان هم سياست را خوب مي فهمد و هم سياست بازي را... و هم مي تواند چنان سخن بگويد که شنونده بعد از پايان سخنان وي و حتي مدت ها بعد از اين سخنان با خود بگويد «راستي آقاي خاتمي چي گفت؟ جواب سوالات ما چي شد؟ بالاخره براي انتخابات رياست جمهوري کانديدا مي شود يا خير؟“ يک بار سخنان ايشان را مرور کنيد، به دقت هم مرور کنيد. واقعاً در قبال اين همه مسائل و مشکلات اساسي و سوالات مهمي که مطرح شد چه جوابي داده شد؟ از برنامه و ضرورت برنامه ريزي و خوبي و تاثير برنامه، از تفاوت بين تورم چند سال قبل با تورم دوره فعلي، از ناز بودن دموکراسي و آزادي در نشر افکار و“ سخن ها گفته اما آيا واقعاً به آنچه مي دانست در قلب و ذهن و زبان دانشجو و شنونده است، پاسخي داده است؟ به جرات مي توانيم بگوييم آقاي خاتمي هيچ حرفي و سخن تازه يي نگفته و بازرنگي قابل تحسيني، از گوش دادن يا شنيدن و پاسخ دادن به بعضي از سوالات اصولي و اساسي خودداري کرده و به نوعي از بعضي مسووليت هاي احتمالي شانه خالي کرده است و در مجموع شنونده سياه بخت، همان طور که گفته شد همچنان هاج و واج مانده که راستي آقاي خاتمي چه گفت؟ چه برنامه يي دارد؟

آيا اگر رئيس جمهور شود قدرتي خواهد داشت يا خير ؟ اگر کانديد شود چرا بايد به او راي بدهم؟ کدام خواسته اساسي و سرنوشت ساز را مي تواند اجابت کند ؟.... و... با آنچه آقاي خاتمي در گفت وگو با دانشجويان بيان کرده، من به سهم خود توصيه مي کنم ايشان وارد ميدان انتخابات نشود زيرا با اطمينان مي توانم بگويم آقاي خاتمي با سخناني که گفته است، اين بار نيز همان آقاي خاتمي خواهد بود که بعد از پايان دو دوره رياست جمهوري دست هايش را از هم باز کرد و مظلومانه گفت؛ «به خدا بي تقصيرم، من فقط يک تدارکاتچي بودم؟،»

اگراوقاتتان تلخ نمی شود می خواهم به انقیاد وجوهی بپردازم که هم دنیای مارا سامان بدهد هم آخرت مارا . این را از محرم و کربلا آموخته ام . و از پای منبرعلمایی که روزی روزگاری برای یک جلسه صحبت ، ساعت ها مطالعه می کردند . سطحی گرایی آزاردهنده ای که این روزها دچارش شده ایم ما را به سینه دیواری می کوبد که درآنسویش  یک فاجعه ی آذین بسته را تدارک می بینند . باورکنید اصلا خجالت نمی کشم از اینکه بحث شبهای محرمم به اموری سرایت کند که بوی دنیا و مملکت داری بدهد . بعضی ها مسجد را جای عبادت صرف می دانند و مردمان را از ورود به مباحث دنیاوی منع می کنند . ومن باورم براین است که مسجدی که به کار دنیای ما نیاید به کار آخرت ما نیز نخواهد آمد. واما اصل سخن : اجابت یک نکته ، درچند وچون ماهیت سرنوشتی که دچارش شده ایم ، می تواند ما را از این بحران مستمررهایی بخشد . بحرانی که از یک خجالت و رودربایستی بزرگ شروع شده و درهمین رودربایستی نیز به حیات نازیبای خود ادامه می دهد . قبول کنیم که دراداره کشور و برآوردن شکوه و شوکت آن دراندازه ای که همین کشورهای دم دستمان به آن رسیده اند ، وامانده ایم . واین واماندگی ، روز به روز نیز به ورطه نامبارکی درمی افتد . دراین میان ، پرداختن به جهش ها و پیشرفت های چشمگیری که نصیب ما شده ، نمی تواند ما را از درافتادن به حساسیت های برزمین مانده برهاند . اساسا ما را قرار براین بوده و هست که بجهیم و پیشرفت کنیم و بدرخشیم . نه این که با علم کردن سالهای جنگ و جوانی انقلاب و دسیسه های دشمنان ، پناهی برای خود و کارهای برزمین مانده بکاویم و با خیال آسوده شانه های خودرا از سنگینی حمل مسئولیت هایمان کناربکشیم .سخن به درازا نبرم که اصل سخن همین هاست که برمی شمرم . اگرچه سخنانی دیگرنیز هست که مجال خاص می طلبد :                                            1- هیچ هدفی برای فردای کشور نداریم . افق هایی مثل "سند چشم انداز" با همه آبروهایی که درآن مجتمع شده ، به دلایل گوناگون ، از طرف مسئولین ما به شوخی گرفته شده است و نمی تواند هدف غایی یا افق چندساله تلقی شود . این شوخ طبعی مسئولین ، عوارض و انشعاباتی دارد که اولین شائبه اش می تواند خامی و کارنابلدی آنان باشد . حالا دستهای آلوده جمعی از آنان بماند .        2- دراداره کشور مصرانه به آدمهای دم دست اکتفا کرده ایم و از ورود آدمهای کاربلد پرهیز می کنیم . دراین میان به جمله مشهورامام عزیز دلخوش کرده ایم که : نگذارید انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد . ومثلا از اینکه کارهای مهم را به کسی وکسانی بسپریم که وطنشان را دوست دارند و به شکوه آن نظردارند اما نمازنمی خوانند و همسرشان چادری نیست ، تنمان می لرزد . وفکرمی کنیم مملکت داری یعنی این . وحال آنکه شاید مراد سخن امام عزیز این نیز بوده است که نگذارید بی عرضه های خودی نما مملکت را به تاراج دهند .                                                                                                            3- آدم های بالیاقت را به کارگل واداشته ایم و آدم های بی لیاقت را فرصت امضا و تصمیم گیری عطا کرده ایم . منصب ها را از آدم های قد کوتاه پرکرده ایم . فرصت ها را مثل برق از دم دستمان عبورداده ایم . واکنون ، ما مانده ایم و هول وهراس از این همه کاری که برزمین مانده .                                                                                                                            4 – بااین تصورغلط که روحانیت می تواند درهرکجا و درهرشرایط برمقدرات کلی و جزیی کشور پای بگذارد ، آنچنان هیمنه ای به طلاب و روحانیان و امامان جمعه بخشیده ایم که خودمان از سامان دادن به این همه آشفتگی درمانده ایم . یعنی روحانیت را به جایگاهی نشانده ایم که اکنون به کمتر از آن راضی نیست . به اسم انفکاک ناپذیری  دین از سیاست ، به هر طلبه ای اجازه داده ایم که از تریبون مسجد محل و دستگاهی که متولی آن است و تریبون نماز جمعه ، بی ملاحظه ، هر چه به دهانش آمد به مسئولین و کارکردهای آنان بگویند . درعین حال که این خود فرصتی برای آزادی و آزادگی است ، اما نه که محدود به روحانیت است وبس ، بجای نشاط ، نفرت می پراکند . ما یک روز باید این رودربایستی را کنار بگذاریم و روحانیت را به کارکرد راستینش اشاره دهیم . وتا مادامی که این خجالت بزرگ از ما آویخته ، راه به جایی نمی بریم . بخداقسم این سخنان را کسی می گوید که خود از همه بیش به قدرومنزلت روحانیت ایمان و اعتماد دارد . اما روحانیتی که برجایگاه مالوف خود قرارگرفته باشد . 5- از این که کارهای برزمین مانده را به خارجی های کاربلد بدهیم ، نهراسیم . می توانیم پول بدهیم و تخصص بخریم . این یک امررایج درجهان امروز است . اصرار براین که همه کارها را خودمان باید انجام بدهیم آسیب و خسارتی ببار می آورد که هم پولمان هدرمی رود و هم از قافله های پرشتاب جوامع اطراف عقب می مانیم . به عنوان یک مثال کودنانه ، به ساخت مصلای تهران اشاره می کنم که از سالهای پس از انقلاب کار ساخت آن شروع شده و هنوز که هنوز است به اتمام نرسیده . بااطمینان می گویم که باپول و وقتی که صرف ساخت مصلای تهران شده ، می شد پنج مصلای بزرگ و شیک و مدرن ساخت و به مردم و به جهانیان عرضه کرد و به خود بالید .                                                                                                                                     6- از اسب غرور پایین بیاییم و قبول کنیم که بعضی از کشورهای خارجی ، بویژه غربی ها و آمریکایی ها درکنارکارهای بدشان ، کارهای خوبی نیز دارند که می تواند حالا حالا ها برای ما نمونه باشد .مثل : نظم - وجدان کاری- احترام – حقوق شهروندی – آزادی بیان – قانون – عدالت – (وحتما درکناراینها همان خوی استکباری هیات های حاکمه و قضایایی که می دانیم و نیازی به تکرار آنها نیست )                                                                                                                                 7-  قبول کنیم که سپردن دستگاه قضایی کشوربه روحانیان و قضات جوانی که هنوز درابتدایی ترین وجوه شخصی خود به مختصات عدل و انصاف و احترام و شعائر اینچنینی دست نیافته اند ، به مثابه آب دادن به درختی ست که یا عقیم است و ثمری از آن مستفاد نمی شود ، یا درختی ست که ریشه اش برزمین سفت نشانده شده و رشدی درکارش نیست  و وقت مارا بیهوده تلف می کند .        8- نظام اقتصادی ما و مخصوصا بانکداری ما یک آوار عنقریب است و ما مصرانه به زیرآن داربست می زنیم . درکنار همه این کارهای کودنانه ، توجه کنید به غارت ثروت سوخت توسط کسانی که کار بلد نیستند و مافیاپروری را خواسته یا ناخواسته باب می کنند . چه فرقی می کند ؟ چه به باد دادن ثروت ها و چه بالا کشیدن ثروت ها . دراین میان بخندید به صنعت اتومبیل داخلی که به وحشیانه ترین شکل ممکن اتومبیل مسخره ای مثل پراید و سایرفضولات صنعتی را ناجوانمردانه به مردم ما تحمیل می کند .آن هم با چه قیمتی . حالا هی برسروسینه بزنیم که : مظلوم  ، غریب ، عطشان ، بی کس ، تنها ، .... مظلوم فعلی باورکنید انقلابی است که با آرزوهایی پاگرفت و به ما سپرده شد و ما مثل گرسنه های حریص به دندانش می کشیم و شقه شقه اش می کنیم . مظلومیت حسین عزیز درتشنگی او و تنهایی او نیست . درغربت اندیشه اوست که خاک می خورد . وگرنه یکی از مراجع و روحانیان ما می آمد و جلوی صداوسیما خودش را برای اینهمه بیکاری و  اعتیاد و فسادی که گریبانگیرجوانهای ما شده آتش می زد . به فتوای اینجانب محمد نوری زاد .  من خودم جوابگوی این خودسوزی درپیشگاه خدای متعال خواهم بود .واصلا هم خجالت نکشیم از اینکه دریک انقلاب ساختاری ، مثلا نماز ادارات را برداریم و به تکریم ارباب رجوع بپردازیم . کارمندی که حقوقش را از ارباب رجوع می گیرد ، چرا دراتاقش نیست ؟ راز نفرت های تلنبار درهمین ظرافت ها و غفلت های مغفول است .

همانطور که میدانید و طی خبر درج شده در آژانس خبری پرشین هک( این خبر ) دو وب سایت اصلی گروه آشیانه در دست افراد ناشناس میباشد.

به همین خاطر گروه آشیانه بیانیه ای بر روی وب سایت سوم این گروه برای عموم قرار داده است که این بیانیه تمام و کمال به شرح زیر میباشد:

با سلام و عرض احترم خدمت بازدیدکنندگان محترم سایت

بنا بر دلایلی سایت های Ashiyane.com - Ashiyane.net تعطیل شدند و گروه امنیتی آشیانه از این پس تنها با دامین Ashiyane.ir در زمینه امنیت شبکه فعالیت می کند. همچنین دامین های Ashiyane.com - Ashiyane.net  از چند روز پیش Cancel شدند و مسئولیت این دامین ها دیگر بر عهده تیم آشیانه نیست. از این پس گروه آشیانه هیچ مسئولیتی در زمینه هک شدن سایت های اینترنتی به نام آشیانه نمی پذیرد و فعالیت این گروه از هکینگ به Security تبدیل می شود. سایت Ashiyane.ir از این پس سایت رسمی شرکت امنیتی آشیانه می باشد که تنها در زمینه امنیت شبکه فعالیت دارد.

با تشکر
بهروز کمالیان
مدیریت گروه امنیتی آشیانه

 (پنجشنبه 18 دي 1387)

وبنا - گروه امنیتی آشیانه که یکی از گروه های قدیمی و فعال ایرانی در زمینه امنیت است، دیروز سایت سازمان اطلاعات موساد اسرائیل را مورد حمله قرار داد. اين اقدام در حمله رژيم صهيونيستي در قبال مردم نوار غزه صورت گرفت.

گروه آشيانه ضمن محكوم كردن حملات رژيم صهيونيستي اظهار داشت: رژيم صهيونيستي كشتار بي رحمانه مردم بي دفاع غزه را حق خود تلقي مي‌كند و گمان مي‌برد كه جهانيان نسبت به اين موضوع سكوت خواهند كرد.

“ابو احمد” سخنگوي رسمي گردان‌هاي “سرايا القدس” شاخه نظامي جنبش جهاد اسلامي فلسطين در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري فارس در غزه با اشاره به درگيري شديد بين نيروهاي مقاومت اسلامي فلسطين و سربازان ارتش شكست خورده رژيم صهيونيستي، از كمين شب گذشته مجاهدان فلسطيني سرايا القدس در شرق غزه خبر داد و افزود: شب گذشته گروهي از نيروهاي مقاومت به همراهي مجاهدان سرايا القدس توانستند نيروهاي ارتش رژيم صهيونيستي را به منطقه‌اي واقع بين دو كوه “الريس” و “الكاشف” كشانده و با محاصره آنها از سه جهت شمال، جنوب و غرب خسارت‌ها و زيان‌هاي بسهمگيني بر آنها وارد ساختند.

وي افزود: نيروهاي مقاومت در اين درگيري انواع مختلفي از اسلحه براي سركوب و نابودي نيروهاي رژيم صهيونيستي را به كار بردند كه اين امر به درگيري شديدي بين نيروهاي مقاومت و نيروهاي زرهي دشمن كه سعي در نجات نيروهايشان داشتند؛ انجاميد.
ابو احمد با بيان اينكه هيچ كدام از نيروهاي مقاومت در جريان درگيري شب گذشته آسيبي نديدند؛ افزود: نيروهاي مقاومت موفق به منفجر ساختن يك خودروي زرهي دشمن صهيونيستي شدند و نيروهاي دشمن تنها با دخالت جنگنده‌ها توانستند پا به فرار بگذارند.
اين عمليات در حالي صورت مي گيرد كه روز گذشته گردان‌هاي سرايا القدس خمپاره‌اي را در ميان نيروهاي كماندويي رژيم صهيونيستي در نزديكي مسجد “التوحيد” در منطقه “الزيتون” در شرق شهر غزه منفجر ساخته و بمب ديگري را در يك خودروي زرهي رژيم صهيونيستي در نزديكي مدرسه آمريكايي در شمال نوار غزه منفجر كرده است. دشمن صهيونيستي به زخمي شدن تنها پنج تن از نيروهايش در اين عمليات اعتراف كرده است.
به علت تاريكي شب اطلاعات كاملي از ميزان تلفات نيروهاي رژيم صهيونيستي در كمين شب گذشته در دست نيست.